สมเด็จวัดระฆัง พิมพ์ทรงเจดีย์

1. การพิจารณาพิมพ์ทรง (Phisical Appearance)
​จากรูปทรงองค์พระ จัดอยู่ในกลุ่ม พิมพ์ทรงเจดีย์ ที่มีความอวบอิ่มสมบูรณ์ครับ:
​พระเกศ: มีลักษณะอวบโคนแหลมปลาย จรดเส้นซุ้มพอดี ตรงตามตำราพิมพ์ทรงเจดีย์
​พระพักตร์ (ใบหน้า): มีลักษณะกลมมนคล้ายผลมะปราง วางรับกับเส้นพระศอ (คอ) ลางๆ
​วงพระกร (แขน): ทิ้งโค้งมนสวยงาม ไม่หักศอก ปลายแขนสองข้างสอบเข้าหาหน้าตักดูเป็นรูปทรงเจดีย์
​ฐานทั้ง 3 ชั้น: ฐานชั้นบนมีความสอบ ฐานชั้นกลางเห็นหัวฐานสิงห์ได้ชัดเจน และฐานชั้นล่างสุดเป็นแท่งหนามั่นคง
​2. เนื้อหาและมวลสาร (Material & Surface)
​เนื้อหาขององค์นี้ดูมีความน่าสนใจในหลายจุดครับ:
​ความหนึกนุ่ม: เนื้อพระออกโทนขาวอมเหลือง (เนื้อเกสรหรือเนื้อปูนนุ่ม) มีความฉ่ำเล็กน้อย ไม่แห้งกระด้างจนเกินไป
​มวลสาร: ปรากฏจุดดำ จุดแดง (เศษพระกำแพง) และเม็ดพระธาตุขาวขุ่นกระจายอยู่ประปราย รวมถึงคราบสีน้ำตาลที่ดูคล้ายน้ำมันตังอิ๊วที่ผุดขึ้นมาจากเนื้อใน
​พื้นผิว: มีร่องรอยการยุบตัวและรอยแยกเล็กน้อยที่ดูเป็นธรรมชาติ (ธรรมชาติความเก่า)
​3. จุดที่ต้องพิจารณาเพิ่มเติม (Analysis)
​ด้านหลัง: มีลักษณะเรียบและปรากฏรอยหลุมบ่อเล็กๆ (บ่อน้ำตา) และรอยแยกตามขอบที่เกิดจากการหดตัวของเนื้อปูนตามกาลเวลา
​ขอบข้าง: รอยตัดข้างมีความเก่า เห็นรอยปริแยกและมวลสารที่หลุดลอกออกไปตามอายุพระ ซึ่งเป็นจุดพิจารณาความเก่าที่สำคัญมาก